دانشگاه ارومیهجغرافیا و آینده پژوهی منطقهای2981-118X3220250823Explaining scenarios for regenerating the historical context of Tabriz City from the perspective of factors of social innovation realizabilityتبیین سناریوهای بازآفرینی بافت تاریخی شهر تبریز از منظر عوامل تحققپذیری نوآوری اجتماعی11512172410.30466/grfs.2025.56174.1117FAحمید غفاریدانشجوی دکتری شهرسازی اسلامی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز، ایران.0000-0003-1635-6071احد نژادابراهیمیاستاد گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز، ایران.0000-0001-6025-1942مرتضی میرغلامیاستاد گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز، ایران.0000-0001-7824-7255Journal Article20250506The importance of social innovation as a new approach in the field of theoretical and practical research for successfully facing various challenges has brought it to the forefront of urban development. By finding the best ways to solve existing challenges, social innovation can take an effective step in solving the problems of worn-out urban contexts. In this regard, the most important goal of this research is to present scenarios for regenerating the historical context of Tabriz from the perspective of the factors of social innovation realizability. This research is applied-developmental in terms of purpose and descriptive-analytical in terms of research method. Also, library-documentary studies have been used to compile the research literature, and field studies have been used to evaluate the scope of the research. Based on the results of the research, four factors: "quality of urban governance", "quality of local economy", "quality of urban research", and "quality of social relations and power" are the most important factors of realizability of social innovation in urban regeneration. Also, based on the results obtained from the MicMac software, two scenarios were developed in the historical context of Tabriz, Iran: "optimistic and desirable" and "pessimistic and critical". In the first scenario, many of the problems of the historical context of Tabriz have been solved by using the social innovation approach. Satisfaction and high quality of life are important outputs of this scenario. In the second scenario, the reuse of old and inefficient approaches to urban regeneration has caused many of the problems of the historical context to remain unresolved. Dissatisfaction and low quality of life are outputs of this scenario. Each of the developed scenarios indicates the future paths for planning and managing the various challenges of the historical context of Tabriz.اهمیت نوآوری اجتماعی بهعنوان یک رویکرد جدید در عرصهی پژوهشهای نظری و عملی برای رویارویی موفقیتآمیز با چالشهای مختلف، آن را به خط مقدم توسعه شهری آورده است. نوآوری اجتماعی با یافتن بهترین راهها برای حل چالشهای موجود میتواند گام مؤثری در رابطه با حل مشکلات بافتهای مسئلهدار شهری بردارد. در همین راستا مهمترین هدف پژوهش حاضر ارائهی سناریوهای بازآفرینی بافت تاریخی شهر تبریز از منظر عوامل تحققپذیری نوآوری اجتماعی میباشد. این پژوهش از نظر هدف در حیطه پژوهشهای کاربردی- توسعهای و از نظر روش تحقیق از نوع توصیفی- تحلیلی میباشد. همچنین از مطالعات کتابخانهای– اسنادی بهمنظور تدوین ادبیات پژوهش و از مطالعات میدانی بهمنظور بررسی و ارزیابی محدوده پژوهش بهره گرفتهشده است. نتایج پژوهش به این صورت است که چهار عامل «کیفیت حکمروایی شهری»، «کیفیت اقتصاد محلی»، «کیفیت پژوهشهای شهری»، و «کیفیت روابط اجتماعی و قدرت» مهمترین عوامل تحققپذیری نوآوری اجتماعی در بازآفرینی شهری میباشند. همچنین بر اساس نتایج بهدستآمده از نرمافزار میکمک دو سناریوی «خوشبینانه و مطلوب» و «بدبینانه و بحرانی» در افق ده ساله برای بافت تاریخی شهر تبریز تدوین گردیدند. در سناریوی اول با بهرهگیری از رویکرد نوآوری اجتماعی در افق ده ساله بسیاری از مشکلات و چالشهای بافت تاریخی شهر تبریز حل شده است. رضایتمندی و کیفیت بالای زندگی از خروجیهای مهم این سناریو است. در سناریوی دوم نیز بهرهگیری دوباره از رویکردهای قدیمی و ناکارآمد بازآفرینی شهری در افق ده ساله باعث شده است که بسیاری از مشکلات و چالشهای بافت تاریخی حل نشده باقی بمانند. نارضایتی و کیفیت پایین زندگی از خروجیهای این سناریو میباشند. هر کدام از سناریوهای تدوینشده نشاندهندهی مسیرهای پیشرو برای برنامهریزی و مدیریت چالشهای مختلف بافت تاریخی شهر تبریز میباشد.https://grfs.urmia.ac.ir/article_121724_7528a83331a88dad0cfa3ebb3db0c627.pdfدانشگاه ارومیهجغرافیا و آینده پژوهی منطقهای2981-118X3220250823Future study of socio-economic indicators affecting the resilience of Region 6 of Shiraz metropolis in the face of floodingآیندهپژوهی شاخصهای اقتصادی-اجتماعی مؤثر بر تابآوری منطقه 6 کلانشهر شیراز در مواجهه با پدیده سیل163312168410.30466/grfs.2025.55894.1085FAمحمدعلی رم یارگروه برنامهریزی شهری، موسسه غیرانتفاعی آپادانا، شیراز، ایرانعلی شمس الدینیگروه جغرافیا، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران0000-0001-9757-4331Journal Article20250114Natural hazards such as floods have always posed a threat to communities. However, in recent years, community vulnerability has increased. Floods, as one of the most common and destructive natural disasters, account for 30% of global fatalities and 33% of global economic losses, causing damage to sectors such as agriculture, roads, and housing. Urban resilience refers to the ability of cities to cope with risks and return to their original state after disasters, influenced by economic, social, and managerial factors. This study aims to examine the economic and social indicators influencing the flood resilience of Shiraz city. The research employs a descriptive-analytical and applied method, with the statistical population consisting of experts familiar with urban planning indicators. Due to the specialized nature of the topic, a snowball sampling method was used, and data were collected through library sources and field studies. The primary research tool was a questionnaire based on previous studies and the theoretical framework, validated by the opinions of 30 urban experts, while its reliability was assessed by distributing 30 questionnaires. Data analysis was conducted using descriptive and inferential statistics. The results indicate that the social and economic resilience of Shiraz city against floods is at a moderate to slightly above moderate level. Indicators such as risk awareness and access to emergency services are at an average level, while public support and trust show a more favorable status. In the economic dimension, all indicators except for the presence of insurance are at a moderate level, with economic factors having the greatest influence on the city's resilience. Additionally, access to communication infrastructure and emergency services plays a crucial role in improving urban resilience.مخاطرات طبیعی مانند سیلابها همواره جوامع را تهدید کردهاند، اما در سالهای اخیر آسیبپذیری جوامع افزایشیافته است. سیلاب بهعنوان یکی از شایعترین و مخربترین بلایای طبیعی، مسئول ۳۰ درصد مرگومیرها و ۳۳ درصد خسارات اقتصادی جهانی است و به بخشهایی مانند کشاورزی، جادهها و مساکن آسیب میزند. تابآوری شهری، به توانایی شهرها برای مقابله با ریسکها و بازگشت به وضعیت اولیه پس از وقوع بلایا اشاره دارد و تحت تأثیر عوامل اقتصادی، اجتماعی و مدیریتی است. این پژوهش با هدف بررسی شاخصهای اقتصادی و اجتماعی مؤثر بر تابآوری منطقه شش شهر شیراز در برابر سیلاب انجامشده است. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و کاربردی بوده و جامعه آماری آن شامل کارشناسان آشنا با شاخصهای شهرسازی است. به دلیل تخصصی بودن موضوع، نمونهگیری به روش گلوله برفی انجام شد و دادهها از طریق منابع کتابخانهای و میدانی جمعآوری گردید. ابزار اصلی، پرسشنامهای مبتنی بر مطالعات پیشین و چارچوب نظری تحقیق بود که روایی آن با نظرات ۳۰ کارشناس شهری تأیید شد و پایایی نیز با توزیع ۳۰ پرسشنامه ارزیابی گردید. تحلیل دادهها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی صورت گرفت. نتایج نشان میدهد تابآوری اجتماعی و اقتصادی منطقه شش شهر شیراز در برابر سیلاب در سطحی متوسط و کمی بالاتر از متوسط است. شاخصهایی مانند آگاهی از مخاطرات و دسترسی به خدمات اضطراری در سطح متوسط قرار دارند، اما حمایت و اعتماد عمومی وضعیت مطلوبتری دارد. در بخش اقتصادی، همه شاخصها بهجز وجود بیمه، وضعیت متوسطی دارند و عامل اقتصادی بیشترین تأثیر را در تابآوری شهر دارد. همچنین، دسترسی به زیرساختهای ارتباطی و خدمات اضطراری نقش مهمی در بهبود تابآوری شهری ایفا میکنند.https://grfs.urmia.ac.ir/article_121684_23c5da1071cfbf9545eb58caa3ccf4b9.pdfدانشگاه ارومیهجغرافیا و آینده پژوهی منطقهای2981-118X3220250823A future-oriented analysis of the impact of tax fairness and complexity on the economic welfare of Iran’s provincesآیندهپژوهی اثر انصاف و پیچیدگی مالیاتی بر رفاه اقتصادی استانهای ایران345112172510.30466/grfs.2025.55855.1078FAمحمد غفاری فرددانشیار دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه بینالمللی اهلبیت (ع)، تهران، ایران0000-0002-7285-1897محمد یونس رسادانشآموخته کارشناسی ارشد علوم اقتصادی، دانشگاه بینالمللی اهلبیت (ع)، تهران، ایرانJournal Article20250121Today, taxation is regarded as one of the vital sources of government revenue. In developing countries, including Iran, the government’s dependence on oil revenues means that tax income constitutes only a minor portion of total revenue. A significant obstacle for governments is tax evasion, which is influenced by various factors such as tax complexity, perceived fairness, and inflation. This research investigates the foresight of tax fairness and complexity on economic welfare in Iran’s provinces from 2011 to 2020, employing a fully modified least squares method. The findings reveal that tax fairness has a significant and positive impact on the economic welfare of Iran’s provinces. Specifically, a one percent increase in tax fairness correlates with a 0.026 percent rise in economic welfare. Conversely, tax complexity exhibits a negative and significant relationship with economic welfare; a one percent increase in tax complexity leads to a 0.024 percent decline in economic welfare. Furthermore, the results indicate that inflation has a negative relationship with economic welfare, while government size and per capita production show a positive and significant relationship with the economic Welfare of Iran’s provinces. Based on these findings, it is advised that the government adopt policies such as simplifying tax laws, lowering tax collection costs, establishing a comprehensive tax system, and reforming the tax framework to enhance the welfare status of Iran's provinces in the future.امروزه مالیات یکی از منابع مهم درآمدی دولتها محسوب میشود. در کشورهای درحالتوسعه ازجمله ایران به دلیل وابسته بودن دولت به درآمدهای نفتی، درآمدهای مالیاتی سهم کمی در تأمین منابع درآمدی دارد. یکی از موانع مهم سر راه دولتها فرار مالیاتی است که تحت تأثیر عوامل مختلف ازجمله پیچیدگی و انصاف مالیاتی و تورم است. تحقیق حاضر به بررسی آیندهپژوهی تأثیر انصاف و پیچیدگی مالیاتی بر رفاه اقتصادی در استانهای ایران طی سالهای 1390 الی 1399 با استفاده از روش حداقل مربعات کاملاً اصلاحشده انجامشده است. نتایج تحقیق نشان میدهد انصاف مالیاتی تأثیر معنیدار و مثبت بر رفاه اقتصادی استانهای ایران دارد. بهنحویکه با یک درصد افزایش در انصاف مالیاتی 0.026 درصد رفاه اقتصادی در آینده افزایش خواهد یافت؛ اما پیچیدگی مالیاتی با رفاه اقتصادی در استانهای ایران رابطه منفی و معنیدار دارد. بهنحویکه با یک درصد افزایش پیچیدگی مالیاتی ۰.۰۲۴- درصد رفاه اقتصادی در آینده کاهش خواهد یافت. همچنین نتایج نشان میدهد تورم رابطه منفی و اندازه دولت و تولید سرانه رابطه مثبت و معنیدار بر رفاه اقتصادی استانهای ایران در آینده دارند. با توجه به نتایج تحقیق برای بهبود وضعیت رفاهی استانهای ایران در آینده پیشنهاد میشود دولت سیاستهای نظیر سادهسازی قوانین مالیاتی، کاهش هزینه جمعآوری مالیاتی، ایجاد نظام مالیاتی جامع و اصلاح نظام مالیاتی را در دستور کار قرار دهد.https://grfs.urmia.ac.ir/article_121725_9f40958d4bf9944d85866993c5fc60e8.pdfدانشگاه ارومیهجغرافیا و آینده پژوهی منطقهای2981-118X3220250823The future studies of migration in East Azerbaijan province with a scenario-based approachآیندهپژوهی مهاجرت در استان آذربایجان شرقی با رویکرد سناریونگاری526812172610.30466/grfs.2025.55937.1087FAابوالفضل قنبریاستاد گروه پژوهشهای جغرافیای دانشگاه تبریز.0000-0001-6225-0433داود بهبودیاستاد گروه توسعه اقتصادی و برنامهریزی، دانشگاه تبریز.0000-0002-5893-3271طاهره السادات موسویکارشناسی ارشد برنامهریزی آمایش سرزمین، دانشگاه تبریز.Journal Article20250202Migration, as one of the most significant demographic phenomena, plays a decisive role in shaping social, economic, and geographical structures. In recent decades, large-scale population movements driven by diverse factors, including economic, environmental, and social causes, have become one of the primary challenges for population management and regional planning. These challenges have heightened the necessity for foresight analysis and the development of effective strategies to mitigate adverse impacts and capitalize on opportunities. This study focuses on migration forecasting in East Azerbaijan Province and aims to develop actionable scenarios for optimal management and planning. The research is applied and descriptive-analytical in nature, employing a futures studies approach. Data were collected through documentary and survey methods and analyzed using Delphi techniques, the Cross-Impact Matrix, and Scenario Wizard software. The statistical population includes 20 experts in urban and regional planning within the province. The findings identify 42 factors influencing migration in the province, among which 13 key drivers were determined using the MICMAC method. These key drivers include high unemployment rates, lack of sustainable water resources, rural depopulation, and inadequate road networks. The study further developed three scenarios- strong, weak, and plausible- to predict the future of migration in the region. The final analysis revealed that plausible scenarios, due to their balance between feasibility and desirability, serve as the basis for planning. Achieving these scenarios requires a thorough understanding of key drivers and the implementation of targeted measures. Recommendations include enhancing infrastructure, addressing economic challenges, and promoting sustainable development to improve migration-related conditions in East Azerbaijan Province. These steps are crucial for aligning planning strategies with future migration trends and ensuring balanced regional development.مهاجرت بهعنوان یکی از مهمترین پدیدههای جمعیتشناختی، نقشی تعیینکننده در تحول ساختارهای اجتماعی، اقتصادی و جغرافیایی ایفا میکند. در دهههای اخیر، جابهجایی گسترده جمعیت به دلایل متنوع، از جمله عوامل اقتصادی، زیستمحیطی و اجتماعی، به یکی از چالشهای اساسی مدیریت جمعیت و برنامهریزی منطقهای تبدیلشده است. این چالشها، نیاز به تحلیل آیندهنگرانه و تدوین راهکارهای مؤثر را برای بهبود شرایط و کاهش پیامدهای منفی آشکارتر کردهاند. در همین راستا، پژوهش حاضر با هدف آیندهپژوهی مهاجرت در استان آذربایجان شرقی و تدوین سناریوهای عملیاتی جهت مدیریت و برنامهریزی مطلوب انجام شده است. این تحقیق از نوع کاربردی و توصیفی-تحلیلی بوده و با بهرهگیری از رویکرد آیندهپژوهی، دادههای خود را از طریق روشهای اسنادی و پیمایشی گردآوری کرده است. تحلیل این دادهها با استفاده از تکنیک دلفی و ابزارهایی مانند ماتریس اثرات متقاطع و نرمافزار سناریو ویزارد صورت گرفته است. جامعه آماری این پژوهش شامل 20 نفر از کارشناسان برنامهریزی شهری و منطقهای استان میباشد. بر اساس نتایج بهدستآمده، 42 عامل بهعنوان مؤثرترین عوامل مهاجرت استان شناسایی شد. نتایج حاصل از پژوهش بیانگر این است که با استفاده از روش میکمک، ۱۳ عامل کلیدی نظیر نرخ بالای بیکاری، نبود منابع آبی پایدار، کاهش جمعیت روستایی و ضعف شبکه جادهای بهعنوان پیشرانهای اصلی شناسایی شدند. در ادامه، بر مبنای این پیشرانها، سه سناریوی قوی، ضعیف و باورکردنی برای آینده مهاجرت در استان تدوین گردید. تحلیل نهایی نشان داد که سناریوهای باورکردنی، به دلیل تعادل میان مطلوبیت و قابلیت تحقق، مبنای برنامهریزی قرار میگیرند. در راستای دستیابی به این سناریوها، شناسایی و تقویت عوامل کلیدی و ارائه راهکارهای مناسب، از جمله توسعه زیرساختها و کاهش چالشهای اقتصادی، ضروری است.https://grfs.urmia.ac.ir/article_121726_20384c6042746eb5b8c0d2654291db12.pdfدانشگاه ارومیهجغرافیا و آینده پژوهی منطقهای2981-118X3220250823Investigating the effects of access to urban facilities and services on the sense of place attachment in suburban rural settlements of Ahvaz (Case study: Umm Al-Tamir Village)بررسی اثرات دستیابی به امکانات و خدمات شهری بر حس تعلق مکانی در سکونتگاههای روستایی پیراشهری اهواز (مطالعه موردی: روستای امالطمیر)699112172710.30466/grfs.2025.56137.1109FAزهرا سلطانیگروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران0000-0001-5876-0473مجید گودرزیگروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران0000-0001-7982-8027زهرا اسکندریگروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایرانJournal Article20250423Today, many individuals frequently relocate and change their living environment due to a lack of attachment to their surroundings. One of the main reasons for this phenomenon is the absence of a sense of place attachment among residents. Developing a sense of place attachment enables individuals to gradually establish a deeper connection with their living environment and ultimately perceive themselves as an integral part of it. This study examines the effects of access to urban facilities and services on the sense of place attachment in the suburban rural settlements of Ahvaz, focusing on the case of Umm Al-Tamir Village, Ahvaz. The research is applied in nature and adopts a descriptive-analytical approach. Data collection was conducted through both fieldwork and library studies. The sampling method was random, and the statistical population consisted of the residents of the studied village. Using Cochran's formula, a sample size of 356 individuals was determined. Data analysis was conducted using quantitative multi-criteria decision-making methods, employing the MARCOS model to rank urban services and facilities based on place attachment components. Additionally, Pearson’s correlation coefficient was used to test the hypotheses via SPSS software (version 26). The results indicate a significant and positive relationship between access to urban services and the sense of place attachment in the studied area. Basic infrastructure, healthcare services, and educational facilities had the most substantial impact on residents' sense of place attachment. These findings underscore the importance of balanced development of urban services and facilities and the creation of interactive spaces in future planning for suburban rural settlements, particularly Umm Al-Tamir Village. It is recommended that policymakers and planners focus on these factors to strengthen the sense of place attachment, improve the quality of life, and ultimately contribute to the sustainable development of these areasامروزه بسیاری از انسانها به دلیل عدم وابستگی به مکان زندگیشان، دائم در حال جابجایی و تغییر مکان از جایی بهجای دیگر هستند. یکی از دلایل عمده این امر، عدم احساس تعلق ساکنان نسبت به محیط اطراف خود میباشد. ایجاد حس تعلق به مکان باعث میشود که شخص بهمرورزمان ارتباط نزدیکی با محل زندگی برقرار کند و درنهایت خود را متعلق به محیط و جزئی از آن بداند. پژوهش حاضر به بررسی اثرات دستیابی به امکانات و خدمات شهری بر حس تعلق مکانی در سکونتگاههای روستایی پیراشهری اهواز (مطالعه موردی: روستای امالطمیر) پرداخته است. نوع تحقیق کاربردی با ماهیت توصیفی و تحلیلی است، روش جمعآوری دادهها میدانی و کتابخانهای بوده است روش نمونهگیری بهصورت تصادفی و جامعه آماری ما ساکنان روستای موردمطالعه بود که با استفاده از فرمول کوکران 356 نفر حجم نمونه انتخاب شد، روش تجزیهوتحلیلی نیز مبتنی بر روشهای کمی تصمیمگیری چندمعیاره با کاربست مدل مارکوس جهت رتبهبندی خدمات و امکانات شهری با مؤلفههای حس تعلق مکانی بود و همچنین جهت آزمون فرضیهها از ضریب پیرسون در نرمافزار SPSS. 26 استفادهشده است. نتایج نشان میدهد که بین دسترسی به خدمات شهری و حس تعلق مکانی در منطقه موردمطالعه ارتباط مستقیم و معناداری وجود دارد. زیرساختهای اساسی، خدمات بهداشتی و درمانی و خدمات آموزشی بیشترین تأثیر را بر حس تعلق مکانی ساکنان داشتهاند. این یافتهها اهمیت توجه به توسعه متوازن خدمات و امکانات شهری و ایجاد فضاهای تعاملی را در برنامهریزیهای آتی برای سکونتگاههای روستایی پیراشهری، بهویژه روستای موردمطالعه، برجسته میسازد. توصیه میشود سیاستگذاران و برنامهریزان به این عوامل توجه ویژهای داشته باشند تا از این طریق به تقویت حس تعلق مکانی، بهبود کیفیت زندگی و درنهایت توسعه پایدار این مناطق کمک کنند.https://grfs.urmia.ac.ir/article_121727_af0d72da60b849796bfebb95e656c491.pdfدانشگاه ارومیهجغرافیا و آینده پژوهی منطقهای2981-118X3220250823Understanding short-term and long-term trends in Iran's tourism comfort climateشناخت روند تغییرات کوتاه مدت و بلند مدت اقلیم آسایش گردشگری ایران9211012171710.30466/grfs.2025.56228.1127FAکامران شیخ زادهدانشجوی دکتری آب و هوا شناسی، گروه جغرافیا ، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران.0009-0003-9821-513Xامیر گندمکارگروه جغرافیا، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران0000-0002-9344-7607علیرضا عباسیاستادیار ،گروه جغرافیا ، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایرانJournal Article20250526The relationship between climate change and natural, social and economic phenomena has been discussed from different dimensions for a relatively long time. Over the past 15 years, more focused studies have begun to emerge. In particular, tourism as an international social phenomenon has recently received much attention in climate change studies. The present study is classified as applied research (developmental-strategic type) based on its purpose and is a descriptive-analytical research in terms of methodology. Determining the climate of tourism comfort in 2030 and 2050 requires future research, which uses data predicted by reputable scientific centers and is based on global climate change scenarios. Considering the dispersion of the data, the samples were selected to cover all climatic regions of Iran. The SSP1-2.6 scenario and the CanESM5-CanOE (Canada) model were selected from the Sixth IPCC Assessment Report (CMIP6), and temperature, relative humidity, and wind data were obtained from the Copernicus website. Calculations were performed using Riemann software and then the results were plotted as a map using GIS software. Then, they were determined based on the Physiological Equivalent Temperature (PET) model and zoned based on location. The results show that in total, over a 35-year horizon (2015-2030), Iran's tourism comfort climate faces five general categories of changes: latitudinal-environmental changes, sinusoidal changes, severe negative changes, severe positive changes, and no noticeable changes.رابطه تغییر اقلیم و پدیدههای طبیعی، اجتماعی و اقتصادی برای مدت نسبتاً طولانی در ابعاد متفاوت مورد بحث و بررسی قرار گرفته است. در طول 15 سال گذشته، مطالعات متمرکزتری شروع به ظهور کردهاند و به ویژه اخیراً موضوع گردشگری به عنوان یک پدیده اجتماعی بینالمللی در مطالعات تغییرات آب و هوایی مورد توجه بسیار قرار گرفته است. پژوهش حاضر بر اساس هدف در شمار پژوهشهای کاربردی (از نوع توسعهای- راهبردی) میباشد و از نظر روش شناسی یک پژوهش توصیفی- تحلیلی است. تعیین اقلیم آسایش گردشگری کشور در سال 2030 و 2050 نیاز به آیندهپژوهی با توجه به دادههای پیشبینی شده توسط مراکز علمی معتبر و بر اساس سناریوهای جهانی تغییر اقلیم است با توجه به پراکندگی دادهها ایستگاهها به صورتی انتخاب شده است که کل کشور را پوشش دهد. سناریوی SSP1-2.6 و مدل CanESM5-CanOE (Canada) از گزارش ششم IPCC (CMIP6) انتخاب و دادههای دما، رطوبت نسبی و باد از سایت کوپرنیکس تهیه شده است و برمبنای آن محاسبات توسط نرم افزار ریمن انجام و سپس توسط نرمافزار GIS نتایج بصورت نقشه ترسیم و سپس بر اساس مدل دمای معادل فیزیولوژیک(PET) و به صورت مکان محور پهنهبندی شده است. نتایج نشان میدهد در مجموع در افق ۳۵ ساله (2030-2015) اقلیم آسایش گردشگری ایران با پنج دسته تغییرات کلی روبرو است، تغییرات عرضی- محیطی، تغییرات سینوسی، تعییرات شدید منفی و تغییرات شدید مثبت و بدون تغییرات محسوس.https://grfs.urmia.ac.ir/article_121717_6888da4563bb33cd1d0fd2ecfa5d05ab.pdfدانشگاه ارومیهجغرافیا و آینده پژوهی منطقهای2981-118X3220250823Foresighting macro trends in the automotive industry: Analyzing technological, social, and economic transformations and their impacts on the regional future of the automotive sector using the Fuzzy Screening Methodآیندهنگاری کلان روندهای حاکم بر صنعت خودرو: تحلیل تحولات فناورانه، اجتماعی و اقتصادی و تأثیرات آنها بر تحولات منطقهای آینده صنعت خودرو به روش غربالگری فازی11113112172810.30466/grfs.2025.55998.1088FAصفر فضلیاستاد گروه آیندهپژوهی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران.0000-0001-5744-9595سعید رضاییدانشآموخته دکتری آیندهپژوهی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران.0009-0009-7151-0239Journal Article20250220The automotive industry is undergoing significant transformations due to rapid technological, social, economic, and environmental changes, along with their regional implications. Accordingly, this study aims to identify, prioritize, and analyze the key macro trends affecting the future of the automotive industry over a ten-year horizon across different geographical contexts. This applied research follows a descriptive approach and was conducted qualitatively using the Fuzzy screening method, which serves as a descriptive-survey analytical tool to address complexities and uncertainties in decision-making processes. The statistical population consisted of 17 experts in the fields of the automotive industry and foresight studies. Their opinions served as the primary data for analysis. Data were analyzed using optimistic and pessimistic fuzzy matrices, and the combined results were used to rank the macro trends impacting the automotive sector. Through library and documentary research, as well as semi-structured interviews, six major trends were identified and prioritized based on five criteria extracted from relevant literature and documents. The results indicate that transformation in transportation technologies holds the highest priority among the identified trends due to its direct impact on reducing environmental pollution, enhancing energy efficiency, and advancing intelligent transportation systems. Social and cultural changes, along with advancements in manufacturing technologies and materials, ranked second, as they are shaping new demands for clean and innovative products in various regions. Innovation in business models ranked third, reflecting the importance of evolving service structures and value chains, particularly in diverse geographical settings. Finally, economic and commercial developments, as well as safety and security considerations, were ranked fourth and fifth, respectively. These findings offer a clear picture of the prioritization of influential macro trends shaping the future of the automotive industry at the regional level and can serve as a foundation for developing localized strategies by policymakers and industry stakeholders.تحولات صنعت خودرو بهواسطه تغییرات سریع فناورانه، اجتماعی، اقتصادی و زیستمحیطی، و تأثیرات منطقهای آنها، نیازمند بررسی دقیق کلانروندهای تأثیرگذار بر این صنعت در مناطق مختلف است؛ بنابراین، پژوهش حاضر با هدف شناسایی، اولویتبندی و تحلیل کلانروندهای اصلی تأثیرگذار بر آینده صنعت خودرو در افق دهساله و در بسترهای جغرافیایی مختلف انجام گردید. این پژوهش از نوع کاربردی با رویکرد توصیفی است که بهصورت کیفی با استفاده از روش غربالگری فازی بهعنوان یک روش تحلیلی توصیفی-پیمایشی بهمنظور تحلیل پیچیدگیها و عدمقطعیتها در فرایند تصمیمگیری مورد استفاده قرار گرفت. جامعه آماری این پژوهش 17 صاحبنظر در حوزههای صنعت خودرو و آیندهپژوهی بود که نظرات آنها بهعنوان دادههای اصلی برای تحلیل به کار گرفته شد. دادهها با استفاده از ماتریسهای فازی خوشبینانه و بدبینانه و ترکیب آنها تحلیل و در نهایت، کلانروندهای تأثیرگذار بر صنعت خودرو رتبهبندی شد. با استفاده از مطالعات کتابخانهای و اسنادی و همچنین مصاحبههای نیمهساختاریافته، شش کلان روند شناسایی شد که بر حسب پنج معیار مستخرج از اسناد و مدارک مربوطه، اولویتبندی شدند. نتایج پژوهش نشان داد که تحول در فناوریهای حملونقل با تأثیر مستقیم بر کاهش آلودگی زیستمحیطی، بهبود بهرهوری انرژی و توسعه حملونقل هوشمند، دارای بالاترین اولویت در میان کلانروندهای تأثیرگذار بر آینده صنعت خودرو است. تغییرات اجتماعی و فرهنگی به همراه پیشرفت در فناوریهای تولید و مواد در رتبه دوم قرار گرفتند، چراکه این روندها در مناطق مختلف موجب شکلگیری تقاضاهای نو برای محصولات پاک و نوآورانه میشوند. نوآوری در مدلهای کسبوکار نیز در جایگاه سوم قرار گرفت و نشاندهنده اهمیت تحول در ساختارهای خدماتی و زنجیره ارزش بهویژه در بسترهای جغرافیایی متنوع است. در نهایت، تحولات اقتصادی و تجاری و ملاحظات امنیت و ایمنی بهترتیب در رتبههای چهارم و پنجم قرار گرفتند. این یافتهها تصویری روشن از اولویتبندی کلانروندهای اثرگذار بر آینده صنعت خودرو در مقیاس منطقهای ارائه میدهند و میتوانند مبنایی برای تدوین راهبردهای متناسب با شرایط بومی توسط سیاستگذاران و تصمیمگیران صنعت خودرو باشند.https://grfs.urmia.ac.ir/article_121728_819ff69a35ecf6e695b812331cf98877.pdf